trzeba

1. Komuś dużo nie trzeba «ktoś jest tak pobudliwy, że wystarczy słaby bodziec, impuls, aby gwałtownie zareagował»: Wystarczyło jedno przypadkowe spojrzenie w kierunku stolika, przy którym siedzieli bandyci. Im dużo nie trzeba. Myślą, że mają licencję na zabijanie. ŻW 13/12/2001.
2. Nie trzeba daleko szukać «można potwierdzić coś na podstawie obserwacji bliskiego otoczenia»: – Może starzy mają inne nazwisko – domyślał się później Kuba. (No tak, to się zdarza, nie trzeba daleko szukać – ja się przecież inaczej nazywam niż mama.) W. Horwath, Seans.
3. Nie trzeba komuś mówić, powtarzać (czegoś) dwa razy; nie trzeba kogoś długo, dwa razy (o coś) prosić «ktoś chętnie i natychmiast spełnia czyjeś polecenia lub prośby, nie potrzebując ponaglania»: – Jeżeli nam się uda rozpracować do końca całą szajkę, to... utknął, nie mogąc znaleźć słów. – W takim razie bierzemy się do roboty. Perełce nie trzeba było dwa razy powtarzać. Za chwilę odwalał już pierwszy kamień. A. Bahdaj, Wakacje. – Jakiś cham przysiadł się do naszego stolika i podrywa mi damę. Pomóż, błagam... Zdzisiowi nie trzeba było dwa razy powtarzać. Podszedł do naszego natręta z miną, która wzbudzała grozę. J. Stawiński, Piszczyk. (...) była grzeczna, dała się lubić, o nic nie trzeba było jej dwa razy prosić. S. Łubiński, Ballada.
Jeśli (jak) się powiedziało a, (to) trzeba powiedzieć b zob. powiedzieć 1.
Trzeba trafu zob. traf.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • trzeba — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. nos ndk, trzeba było, trzeba będzie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} wyraz używany dla wyrażenia obowiązku, powinności, stosowności działania; powinno się, wypada, należy : {{/stl 7}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • trzeba — 1. «powinno się, należy, wypada» Trzeba myśleć, pracować. Trzeba być uczciwym. Trzeba dodać, przyznać, że… Z tym trzeba ostrożnie. Robić tyle, ile trzeba. ◊ Trzeba być jakimś, kimś (np. bardzo odważnym, bohaterem a. głupim, ślepym), żeby… «tylko… …   Słownik języka polskiego

  • być jak trzeba [należy] — {{/stl 13}}{{stl 7}} odpowiadać w pełni jakimś wymaganiom, potrzebom; być, jak się tego wymaga, bez zarzutu : {{/stl 7}}{{stl 10}}Dom, auto jest jak trzeba. Chłopak jest jak trzeba: wysoki, przystojny. Mieć pensję jak trzeba. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • jak trzeba — {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł. {{/stl 8}}{{stl 7}} właściwie, odpowiednio, należycie, bez zarzutu : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ubrać się jak trzeba. Zarabiać jak trzeba. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • nie trzeba [nie musi się] — {{/stl 13}}{{stl 8}}{kogoś} {{/stl 8}}(długo, dwa razy) prosić {{/stl 13}}{{stl 7}} ktoś chętnie i szybko godzi (zgodził) się na czyjąś prośbę, propozycję itp., chętnie przystaje (przystał) na coś : {{/stl 7}}{{stl 10}}On jest z tych, których nie …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • traf — Trzeba trafu «tak się zdarzyło, tak się ułożyły okoliczności, tak się składa»: Nie obrażaj mnie, wiedźminie. Wiem, co mówię. Widziałem go. Trzeba trafu, że akuratnie byłem w Hołopolu na jarmarku i widziałem wszystko na własne oczy. A. Sapkowski,… …   Słownik frazeologiczny

  • raz — 1. Coś jest w sam raz (dla kogoś, dla czegoś) «coś jest dokładnie takie, jak trzeba, odpowiednie dla kogoś lub do jakichś celów; akurat»: Tonik jest w sam raz. Przyjemnie odświeża, nie lepi się ani nie pozostawia suchej skóry. TSt 3/2000. (...)… …   Słownik frazeologiczny

  • należeć — ndk VIIb, należećżę, należećżysz, należećleż, należećżał, należećżeli 1. «być czyjąś własnością, być przedmiotem czyjegoś posiadania» Majątek należał do dziadka. 2. «być czyimś mężem lub kochankiem, żoną lub kochanką» Tych dwoje młodych należało… …   Słownik języka polskiego

  • dwa — 1. Dwa kroki (stąd), o dwa kroki (stąd) «bardzo blisko (stąd)»: Postanowiłam teraz pójść do mojego mieszkania na Pańskiej, dwa kroki stąd i zabrać stamtąd kilka osobistych rzeczy, których brak odczuwam mieszkając na razie u rodziców. J. Przybora …   Słownik frazeologiczny

  • głowa — 1. Alkohol, wino, piwo itp. szumi komuś w głowie «ktoś jest oszołomiony po wypiciu alkoholu, wina, piwa itp.»: Długo nie mogę zasnąć, w głowie szumi mi piwo, pocałunki puchną na wargach, a policzek pali ze wstydu. Z. Kruszyński, Na lądach. 2.… …   Słownik frazeologiczny

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.